Skyddsrum, K*tsneeuw, Trump...en Trump

Een 'skyddsrum' is Zweeds voor schuilkelder

Zweden heeft ongeveer 64.000 schuilkelders. Wij hebben nog wat oude schimmelige bunkers. Daar heb ik de gegevens over opgezocht. Wijzer werd ik er niet van. De meeste van die schimmelige bunkers worden bewoond door beestjes met vleugels, maar het zijn geen vogels. Rara.

Voor diegenen die er niet op kunnen komen, het zijn natuurlijk vleermuizen. De meeste vleermuizen hebben een huis, vanzelfsprekend samen met een heleboel vriendjes. Het zou me wat worden als iedere vleermuis een eigen huis heeft. Dat hebben mensen nog niet eens.

Maar goed. In Zweden leven 10,7 miljoen mensen. Volgens EenVandaag zijn er 8 miljoen van die schuilplekken. Ik denk dat ze bedoelen dat 8 miljoen mensen ergens een veilig, bomvrij onderdak kunnen vinden, samen met hun vriendjes.

Volgens mijn berekening, en daar ben ik niet zo goed in, staan er dan nog wel 2,7 miljoen mensen op straat. Die komen er gewoon niet in!

Al staan ze als Fred Flinstone op de deur te bonken.

Afijn, als het Nederland betreft, staan er in de hopelijk niet zo nabije toekomst, 18 miljoen mensen op straat.

Nou ja, gewoon in je woning, als je die hebt, afwachten wat er gaat gebeuren. Als je maar een noodpakket hebt, met water, radio, EHBO-kit en een fluitje.

Laten we er maar even niet aan denken. Dat houden we immers al sinds 1945 vol.

Gaat u maar lekker slapen.

Op Google, het bedrijf waar velen een pesthekel aan hebben, terwijl ze het iedere dag gebruiken, is te googelen waar de Atlantic wall van de Tweede Wereldoorlog ligt en de IJssellinie van de Koude Oorlog. Daar zouden dan nucleaire bunkers zijn. Hij is fijn. Maar als puntje bij het bekende paaltje komt, kun je er dan ook schuilen?

Ik heb ontdekt dat dat wel kan, maar alleen op Bunkerdag. Dit jaar, Zaterdag 26 mei van 10 - 17 uur!

Veel van die dingen zijn beschermde vleermuisverblijven of musea.

Dus je kunt die vleermuizen bidden en smeken, maar buiten de bezoekuren, op die ene dag in mei, laten ze je er gewoon niet in!

Ze blijven stoïcijns ondersteboven aan de dakrand hangen.

De Zweden, hebben op bijna elke hoek van de straat een bordje hangen, waar staat dat je daar kunt schuilen. Met al je familie en vriendjes.

Dat zou hier ook zo moeten zijn, vind ik dan. We moeten immers voorbereid zijn, wij allemaal! maar de regering heeft het te druk met navelstaren.

Al moet ik er niet aan denken, dat je in zo'n bunker of schuilplek moet verblijven voor je veiligheid, en je daar bepaalde snoeshanen, tegenkomt, waar je vervolgens dagen, weken, maanden mee zit opgescheept. Bijvoorbeeld met geteisem dat politie en hulpverleners met vuurwerkbommen bestookt op en traditionele FEESTDAG nog wel. We zijn zo van traditie, maar nu houdt het op. Eigen schuld, dikke bult. En gelukkig maar. Het was prachtig, het vuurwerk op zich. Ik heb ervan genoten. Maar oei, wat een milieuverontreiniging. Fijnstof en zware metalen. Dat we nog niet allemaal kanker hebben, dat is een wonder.

(En die rotjongens moeten ze met ketting en ijzeren bol aan hun been met branders langs het bevroren treinspoor laten lopen om alle bevroren wissels te ontdooien.)

Gelukkig heeft Donald Trump het klimaat afgeschaft. Dat is weer een probleem minder. En het klimaat is overal, dus het is hier ook afgeschaft. We doen niet meer aan klimaat. Hopelijk schaft hij ook dit winterse weer af. Ik word te oud voor die shit.

In Gouda bij een restaurant een reservering geboekt, met de code k*tsneeuw.

Kunnen we voor de helft van de prijs vreten. En we zijn Nederlanders, hoewel er soms aan me getwijfeld wordt. Ik ben net zo zuinig, dus ik ben er een.

Alleen, hoe kom je er?

Wat een gedoe, met dit weer zeg. Al die mensen die wel de deur uit moeten, lopend zoals die doula, in de avond op weg, of de scholier op de fatbike, Zelenskyy (zo schrijft hij zelf zijn naam) die met vliegtuigen al de wereld over moet vliegen. Dat hebben wij ook eens gedaan, naar de andere kant van de wereld. Je zal maar aankomen op de luchthaven en er gevangen komen te zitten, zonder eten, drinken, maandverband en fluitje van je noodpakket. Zeven uur wachten op vliegveld Hongkong was al de hel.

Huilen en schreeuwen van frustratie op een luchthaven in een land waar alles is, behalve schuilplekken.

Alles gaat hier, als je even uitzoomt, van een leien dakje, lijkt het. Op dit moment smelt de laag sneeuw op de daken en dat gaat ook van het dakje, behalve als het dak plat is en wel eens instort.

Er is hier alles en nog meer, behalve goede doorstroming op de luchthaven Schiphol. Alles behalve genoeg van dat spul, glycol, om de vliegtuigvleugels te ontdooien.

Gelukkig helpt Duitsland ons uit de brand, zoals toen tijdens corona met IC bedden.

Daar hebben we er nu genoeg van, tenminste, dat zou moeten.

Niet dat er weer een pandemie komt. Natuurlijk niet. Pandemieën, daar doen we niet meer aan.

Ik zou Duitsland maar te vriend houden.

De vleermuizen hoorden ervan, in hun kille bunkers waar ze niet eens een hypotheek voor hebben, en ze moesten wel lachen. IJs op de vleugels, daar hebben vleermuizen nooit last van. Ze vouwen hun vleermuis armpjes lekker warm om hun lijf heen.

De vliegtuigen kunnen maar met vier tegelijk naar de afspuitplek. Dat klinkt een beetje gek. Daar wordt vanwege het milieu het ontdooi spulletje ook weer opgevangen. Ik denk dat Donald Trump dat ook onzin vindt. Milieu bestaat ook niet.

Na het schoonspuiten, soort carwash met allemaal kranen en spuiters die als grote armen boven de vleugels hangen, moet er nog dat spul overheen, zodat het niet opnieuw bevriest. Dan moeten ze terug taxiën en is intussen de startbaan weer besneeuwd geraakt. Oeps. Het duurt te lang, zingt Davina Michelle. Ze heeft gelijk. Nieuwe ijsafzetting op de vleugels. Vliegtuigen weer retour naar de 'carwash' met de lange kraanarmen. 30-40 minuten in de wasstraat. Enzovoort.

De reizigers op Schiphol stonden in lange rijen te wachten in de aankomsthal. Rijen nog veel langer dan bij de Efteling, waar half Nederland bij wilde zijn, bij de laatste keer Raveleijn. Waar iedereen tevreden met hele families zichtbaar genoot van het urenlang staan wachten in de sneeuwsmurrie, en dan moest het eigenlijke feest nog beginnen. Hoe bestaat het? Wat mensen over hebben voor een dagje uit, een tripje, een evenement om de dagelijks sleur te verbreken en iets te beleven buiten je comfortabele bubbel.

Voor de ongelukkigen op de luchthaven was niks comfortabels te vinden. Ze vonden het zichtbaar niet fijn.

Gelukkig werden er na uren 1300 veldbedden neergezet. Ze kregen gratis een glaasje water met een koekje erbij aangeboden. Wat wil je nog meer? Nederland verzorgt reizigers goed.

Schiphol annuleerde er zelfs de Nieuwjaarsreceptie voor. Glazen water in plaats van champagne.

Vandaag is veel sneeuw ontdooit. Daken die het pak sneeuw niet aankonden zijn al ingestort. Zoals sportcentrum hal22 in Utrecht, van Barry Atsma, Marco van Basten en Frank Rijkaard. De zwakken worden van de sterken gescheiden. Zoals op het grote wereldtoneel. Groenland is going down. Of Colombia? Of Trump doet 'spin the bottle'.

Vandaag valt het glijden op de weg wel mee vergeleken met gisteren. Maar morgen wordt er weer veel sneeuw verwacht, ijzige koude en 'sneeuwdrift'. Dat is driftige sneeuw. De sneeuw is meestal heel cool en relaxed maar de wind steekt dan op en speelt met de sneeuw als een kat met een muis. Zo'n muis zonder vlerken en zonder draad.

Trump heeft veroveringsdrift. Grootheidsdrift. En nu is er een shift. Tussen Europa en de VS. Het lijkt wel op het grootste schisma allertijden, het Oosters schisma, dat leidde tot de definitieve scheiding tussen de westerse Rooms-Katholieke Kerk en de oosterse Orthodoxe kerken.

Of zoals Friedrich Merz zei, het is het einde van Pax Americana, het einde van internationaal recht, als de VS ook nog eens Groenland inpikt. Dat president Madúro van Venezuela gekidnapt is, daar kunnen we blijkbaar mee leven.

Poetin stond erbij en keek ernaar. Dat had hij met Zelensky willen doen, maar dat gaat nog iets langer duren.

In het klein kun je het zien als een scheiding tussen twee mensen na een halve eeuw huwelijk. Het moet gebeuren, omdat een van de twee geliefden het niet meer uithoudt zoals het is. Hij kan zijn veroveringshonger niet langer stillen binnen het huwelijk. Het is een toxische relatie geworden volgens de een. En de ander is afhankelijk van die dominante, agressieve kerel.

De grote Verenigde Staten, die ons heeft geholpen in de Tweede Wereldoorlog, - de Russen trouwens ook, en hoe - maar de VS wil nu niets meer met Europa te maken hebben. Hoewel. Ze lijken aan de kant van The Coalition of the Willing te staan. Voor nu. We gaan het zien.

Die hele coalitie, van 35 landen, is voor zover, voor nu, niet meer dan een wassen neus, voor de bühne, voor de show, maar vooral voor de beeldvorming om het beeld te vormen dat Europa verenigd is. United we stand, devided we fall.

Wat als er een vredesovereenkomst is met Rusland en de landen in Oekraïne neerstrijken om die vrede te helpen waarborgen en er is een Russische soldaat (of een leensoldaat uit Noord-Korea of zo), die een schot lost op een soldaat van die coalitie. Wat dan? Een schot kan alweer een lawine veroorzaken, maar niet een lawine van sneeuw.

Toch moeten ze een standpunt innemen. Zelfs het hoofd van Schoof was te ontdekken tussen de groep van de Willing.

Nederland was echter niet uitgenodigd voor het Europese statement over Groenland.

Nederland is dubbel demissionair, we waren dus niet uitgenodigd op dat feestje. We tellen niet meer mee. Onze naam staat niet op de lijst van landen. Helaas, pindakaas.